Biri: Gazete almış okuyor.
Diğeri: Niye bunu aldın ki! Şu gazeteyi alsan daha iyi olurdu.
Biri: Üniversite kazanmış. Keyfi yerinde.
Diğeri: O bölümün geleceği yok. Keşke, şu bölümü yazsaydın.
Biri: Askere gidiyor. Komando birliği çıkmış.
Diğeri: Yandın, sen.
Biri: Evlenecek. Eşini seçmiş, gayet mutlu.
Diğeri: Hay, Allah canını almaya. Bula bula bunu mu buldun.
Biri: Çocuğu olur.
Diğeri: Hele, bir bakim şuna. Bu ne çirkin bir çocuk. Nerden, buldun bunu.
Biri: Çocuğuna isim koyar.
Diğeri: O ne demek şimdi. Şöyle modern bir isim koysaydın.
Biri: Ev alır.
Diğeri: Çok para ödemişsin. İnsan bir sorar değil mi. Bu işlerden anlıyoruz herhalde.
Biri: Koltuk takımı alır.
Diğeri: Perdeleri de değiştir. Baksana pek uyumlu durmuyor.
Biri: Evini boyuyor.
Diğeri: Nerden buldun rengi, bunu keşke şu renk yapsaydın.
Biri: Biri araba alır. 23000 TL öder.
Diğeri: 5 para etmez.
Biri: Ak
Diğeri: Kara
İnanın buraya kadar yazmak bile yordu beni. Şimdi “Biri” ben olayım, “Diğeri” siz.
Biri: Kendi çapında yazı yazar.
Diğeri: HAYIRLI OLSUN
Sahip olduğunuz her şey hayırlı olsun.
