Uçsaydı bunları yazamazdım. Hiç biri bana ait olmayan kelimelerle her hangi bir konuda görüş belirtemez, konuşamazdım. Söz uçsaydı, kimbilir hangi güzelliklerden mahrum kalırdım. Söz uçsaydı, kimbilir hangi çirkinlikleri duymayacaktım.
Geçmişten bu güne iki yönüyle geldi hep söz. Bazen, neyse ki dedirtti bize, bazen maalesef. “Bazen savaş durdurdu, bazen savaş sebebi oldu. “ Geçmişi bugüne taşıdı söz. Konuşulmasa, insan nazarında çoktan unutulacak kimseleri unutulmaz kıldı. Bazen çok basit hareketleri, yiğitlik kahramanlık olarak önümüze getirdi. Sadece bir kaç kişinin canlı şahidi olduğu küçük bir olayı yüzyıllara yaydı söz. Belki, bazen hakkını verdi kimilerinin, ama genelde abartı oldu söz. Eylem belki çok basitti ama konuşulması etkili kıldı onu.
Maliyeti olmayan bir şey söz, zamana hiç ihtiyaç duymaz. Kulağa gelmesi ya da dile düşmesi yeter sözün. Hakikatte ne olduğunu çoğu bilmez, ama çok kimse tarafından konuşulması ölçüt oldu çoğu zaman. Kim bilir kimler için hiç de bildiğimiz gibi iyi değilmiş diyececeğiz.
Oku, öğren der kimi. Ama, yazan da duyduklarını yazıyor, her yer de olacak değil ya adamcağız. Hangi kitabı okuyayım desem yine söz konuşur. Söz kitabı meşhur kılmıştır, adam kitap yazdım sanar.
Kim bilir kimler için hiç de kötü bir adam değilmiş diyeceğiz. Sözün maliyeti yok, ama nelere mal oluyor. Kimler hangi suçlamaların altında eziliyor. Kimlerin, dünyası zindan oluyor, bunu bilemiyoruz. Suçun işlenmesi kötü ama konuşulması daha da kötü. Suçun belki bir bedeli, maliyeti var. Ama, söz suçu başka nesillere miras bırakıyor. Hangi suçun kaç failini hatırlıyorsunuz, ama suç ilk insandan bu güne güncelleniyor. Yapanın ne önemi var, yapılana bakılmalı. Bakın, bu üslupla bitiremiyoruz, suçu da, suçluyu da.
Suç işlenmeden konuşmak da ayrı bir şey. Dedim ya maliyeti yok bunun. Yeterki duysun vatandaş. Konuşmaya başladı mı, yalanı ilk uyduran gitse yemin etse inandıramaz adamı. Milyon tane kitap okusa adam, sözünden dönmemeyi erkeklik bilir. Artık, uçsa da oğlaktır onun için. Düşünün bunun sebebi de sizsiniz. Kim bilir, uçtu sandığınız hangi sözünüzle nerede karşılacaksınız.
Bu günler de kimi dinlesem, haksızsın diyorum. Bu üslupla da haklı olunmaz ki kardeşim. Hiç biri bize ait olmayan kelimeler bize bu dünyayı sundu, sadece yaşadığımız sürece bizim diyebileğimiz bu dünyayı bizden sonraki nesillere daha temiz, daha bırakmak istiyorsak temizliğe önce kötü sözlerden başlamalıyız. Yoksa, sözlerimizin altında kalacağız.
Göreceksiniz, bu sözler de uçmayacak.